„Lisowczycy” A. F. Ossendowski

LisowczycyNic dziwnego, że Ossendowski popadł w zapomnienie. Niegdysiejszy rywal Sienkiewicza (powieści historyczne „kupo-krzepieniu” obu autorów należały bowiem do tej samej niszy i miały tego samego odbiorcę) dziś jest znany jedynie garstce, chciałbym powiedzieć pasjonatów, ale bliższe prawdzie będzie określenie tej publiki jako przypadkowej. Posłużę się sobą jako przykładem: o autorze nie wiedziałabym zapewne wcale, gdyby nie moja fascynacja relacjami z Japonii i ogólnie literaturą okołojapońską, a Ossendowskiemu zbiór opowiadań na ten temat też zdarzyło się popełnić. O „Lisowczykach” natomiast dowiedziałam się z reklamy w pewnym szmatławym periodyku historycznym. Jako że takie piśmidła propagują radośnie, acz bezkrytycznie wszelkie wydawnictwa traktujące o historii wielkiego-narodu-polskiego, tekst reklamy zachęcił mnie do przetestowania powieści na sobie. A byłoby lepiej dla nas wszystkich gdyby do tego nie doszło, bo nie kopałabym teraz leżącego (zanotować na przyszłość: reklamy książek potrafią być tak samo podłe i mylące, jak reklamy sklepu nie dla idiotów).

Podobno zapomnienie w jakie autor popadł należy przypisać względom politycznym: jako że podpadł władzy nieprzychylną publikacją o Leninie, aparat partyjny skazał go na banicję. Wyjaśnienie to jednak jest zbyt optymistyczne i zataja prawdziwy stan rzeczy. Nie chcąc wypowiadać się na temat całej twórczości autora, gdyż byłoby to krzywdzącym uogólnieniem, mogę jednak ze spokojnym sumieniem rzec, że „Lisowczycy” na miano powieści ponadczasowej nie zasłużyli. Czytaj dalej „„Lisowczycy” A. F. Ossendowski”

Reklamy

Antoni Ferdynand Ossendowski „Szkarłatny kwiat kamelii”

szkarlatny kwait kameliiOpowiadania Ossendowskiego to ciekawostka literacka i jako taką trzeba zbiór traktować. Ani nie zachwyci nas językowo, bo jak na styl początku XX wieku przystało, jest on już mało kwiecisty w porównaniu z XIX-wiecznym, ale jeszcze nie współczesny, mimo że decyzją wydawcy uwspółcześniony. Treść natomiast ze względu na formę (zbiór opowiadań) odznacza się sporą różnorodnością, zachowując pewną cechę wspólną: każdy z utworów to ubrane w literacką formę wspomnienie autora o tym, co go zaskoczyło lub zwróciło w szczególny sposób uwagę. Dotyczy to w równym stopniu opowiadań traktujących o Japonii współczesnej autorowi, jak i historycznej. W tym drugim przypadku, opowiadania traktują przede wszystkim o czynach i wydarzeniach w Japońskiej historii, które świadczą o zaskakującej inności bądź silnej mentalności Japończyków (np. specyficzne pojęcie honoru, lojalności wobec cesarza czy też wytrwałości w dążeniu do celu) Czytaj dalej „Antoni Ferdynand Ossendowski „Szkarłatny kwiat kamelii””